مشروح خبرها

چرا مناظره ؟

بعد از یکی دو مناظره جنجالی در برنامه ی «روبه فردا» و گفتگوی رو در روی نمایندگان جناح های رقیب ،مجددا دست اندر کاران به فکر این افتاده اند که این مباحث را برای مدتی دنبال کنند و حداقل فایده اش این است که اولا مردمی که از رسانه ملی تا حدودی قهر کرده بودند،دوباره برگردند و دیگر اینکه برای روزهای مردم نیز بحثی برای گفتگو باشد.

چرا که وجود دو لیدر چپ و راست سیاسی مانند بازی فوتبال سرخآبی است که قبل و بعد از بازی نیز برای خود حرف و حدیث هایی دارد؛ ولی آنچه که مسلم است «هیچ کس از طرفداران دو گروه کم و زیاد نمی شود» تنها وقت آن ها گرفته می شود.

بعد از صحبتهای کواکبیان و شریعتمداری واطاعت  و زاکانی، وقتی پای صحبت مردم می نشستید ،هر کسی از ظن خود،یار کسی شده بود و قصه فیل اندر خانه تاریک مولوی و سنایی بود که تکرار می شد.

نکته اساسی اینجاست که مناظره آداب و رسوم و قواعدی دارد و صد البته آنچه مهمتر از قواعد مناظره اصل هدف و غایت آن، باید ملاک اساسی باشد که متاسفانه ،گمان می رود. هدفی برای این مناظرات وجود ندارد،جزء مطرح شدن شخص مجری و پر کردن وقت مردم و پای تلویزیون البته از نوع رسانه ملی  است .

شما وقتی به برنامه پرطرفدار ورزشی «نود»نگاه می کنید،در طی این چند سال،نه وضع داوری ما خوب شده است،نه فرهنگ بازیکنان ما بالا رفته است.

نه اخلاق تماشاگران ما تغییر کرده است و نه مدیریت ورزش کشور ما تکانی رو به بالاخورده است و نه هیچ چیز دیگر ،تنها چیزی که هست،این است که مخابرات سودی از ارسال پیامها می برد،تلویزیون  دلش خوش است که در یک برنامه تلویزیونی حدود 2 میلیون پیام برایش می آید، مجری خوشحال و خندان و گاهی از خنده می خواهد از روی صندلی اش بیافتد که توانسته مچ گیری کند و خلاصه تمام قصه به همین ختم می شود و این برای مردمی نجیب و مصلحت اندیش و دارای آداب و رسوم خاص شرقی از نوع اصیل ایرانی ، برازنده نیست که  دو نفر رودرروی یکدیگر قرار بگیرند و مانندغربیها تمام جزئیات زندگی خصوصی یکدیگر را روی آب بریزند و در پایان نیز دست در گردن یکدیگر بیاندازند و با جمع حاضر خداحافظی کنند.

فرهنگ ما اینگونه نیست.

آدابی در دین و مرام و عقیده و آرمانهای بلند ما وجود دارد که در دیگر مکاتب و فرهنگها کمتر به چشم می خورد .

یک فرد مسلمان برای دیگری نیز، همان حرمت را قائل است که برای خودش قائل می باشد. امروز برای رسیدن به مشتری زیاد،بیننده زیاد ، خواننده زیاد و تماشاچی و هوکننده زیاد نباید پا روی برخی از مقدسات خود بگذاریم.

این حرمت شکنی ها با شفاف سازی کاملا متفاوت و متمایز است . امروز رو در روی یکدیگر قرار گرفتن و از دیگرانی که در صحنه حضور ندارند بد گویی کردن و علنا گوش دادن ميلیون ها گوش به این مطالب که خیلی ها تهمت است و غیبت است و گناه خاص، برازنده ما نیست .

اسلام دینی  است که برای غیبت کننده و حتی کسی که  دوست دارد  غیبت را بشنود گناهی منظور میکند  و آن را با چیزی برابر میداند  که انسان از گفتن و نوشتنش شرم دارد. چر امروز همه در شنیدن تهمت و غیبت بر همدیگر سبقت می گیریم .

این روز ها چه بلایی بر ما نازل شده است  که همدیگر را تشویق  به گفتن حرفهایی می کنیم که نه خدا راضی است و نه  خلق خوب خدا از آن راضی اند.

مناظره هایی که امروز از تلویزیون  جمهوری اسلامی پخش می شود، خنده های مصنوعی افراد به یکدیگر ، بدگویی هایی که از غایبین می شود، حول و ولعی که مردم د ر شنیدن آن برداشته اند،  اصلا کار پسندیده ای نیست و حداقل با آموزه هایی که ما در این مدت از مکتب حیات  بخش اسلام یاد گرفته ایم؛ همسویی و همخوانی ندارد..

مناظره زمانی خوب است که در یک مکان خاصی و برای بهبود شرایط انجام گیرد، نه برای مسابقه و قشون کشی که امروز به این نیت انجام می گیرد.

امروز قصه احزاب سیاسی ما مانند گروهی از افراد است که پای قله ای رسیده اند و هر کدام در تلاش هستند ،تا دیگری را مانع از فتح قله باشند. اصلا هدف ما فتح قله نیست ،بلکه مانع شدن  فتح قله به دست دیگری است و این قصه تلخ ، ما را به چشم انداز 2004هرگز نمی رساند. امروز مخالفان دولت و شخص احمدی نژاد در هر دو جناح چپ و راست قرار دارند،جناح چپ که اکثریت آن ها در تلاش اند تا موفقیت دولت را نبینند.

جناح راست نیز ، به شاخه هایی تقسیم شده اند که برخی از صعود احمدی نژاد و دولت ، راضی به نظر نمی رسند و انتقاد های درست و نادرست،گاه و بیگاه ،امان دولت را بریده است و تمام تلاش مجموعه دولت و به ویژه شخص دکتر احمدی نژاد در این است بتواند راه خلاصی بجوید.

در واقع نه تنها احزاب سیاسی و به قول امروزی ها (خواص)  دست همدیگر را نمی گیرند که بعضی مواقع، پای یکدیگر را می گیرند و یا حداقل کاری که می کنند؛ مانند بازیکنهای فوتبال ، پیراهن همدیگر را می گیرند و گاهی نیز تنه قانون می زنند ؛ولی آنچه که مسلم  است مانع از پیشروی  و حرکت  فرد می شوند. 

 چند شب پیش تلویزیون سخنان او با ما  رییس جمهور  آمریکا را نشان می داد؛ در هر بخش از سخنان وی  تمامی اعضای کنگره در حالت ایستاده  با تمام توان او را تشویق می کردند، علی رغم اینکه نیمی از آنها از جناح  رقیب اند و در واقع  با خط فکری و عملی  او نیز خیلی موافق نیستند که مخالف اندو این رسم و اصول بازی است که ما هرگز رعایت نمی کنیم ؛ ولی دشمنان ما رعایت میکنند و حتی دیدیم که آنها در حوادث اخیر ما را به تشویق در گیری بیشتر نیز میکنند.

قصه انتخابات دهم  نه تنها تمام شده است که کم کم دارد انتخابات یازدهم از راه می رسد. ما هنوز درگیر صندوقها هستیم و هنوز فکر می کنیم ؛ باید با هم گفتگو کنیم و مناظرات را راه اصلی می دانیم .

مناظره مربوط به قبل از انتخابات است  و آن هم مرام خاص شرقی و ایرانی باید داشته باشد، نه غربی  و بدون رعایت کردن هر گونه ملاحظه ای و لذا باید باور کنیم که انتخابات تمام شده است ؛ دکتر محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایران اسلامی است. دولت او قانونی است و نیازمند  حمایت  تمام 70 ميليون نفر ایرانی است  و هیچ حزب و گروه و دسته و فردی درست  نیست که از انتخاباتی سخن بگوید  که  8 ماه  از آن گذشته است  و  در واقع دلسوزان و به اصطلاح  خواص اگر دلسوزند  می توانند خط مشی  امروز دولت را مورد نقد قرار بدهند و اینکه دولت برای بهتر شدن کار نیاز به چه روشی دارد .باور کنیم که مناظره تنها مجری را معروف می کند و قدرت بیان  حاضرین را به مردم نشان می دهد و برای تبلیغات تلویزیون خوب است. و دیگر هرچه هست ؛بد بختی و درگیری و وقت تلف کردن و حرمت شکستن و خندیدن مردم دیگر جهان به ما و صد البته دیگر هیچ است .

نمی شود در یک بازی وارد شد و  همه شرایط آن را پذیرفت  ولی در هنگام اعلام نتایج  طور دیگری رفتار کرد . امروز حداقل اصول وارد شدن در یک بازی پذیرفتن کلیه شرایط آن است .

 بیایید باور کنیم که این بازی تمام شده است و پیروز واقعی این بازی شرافتمندانه و تاریخ ساز و سرنوشت ساز نه شخص احمدی نژاد کع کل جامعه هفتاد میلیونی ایران عزیز بوده است و امروز  مطالبات ارزشمند تری داشته باشیم کمک کنیم تا در ایجاد یک جامه عدالت محور  نقش داشته باشیم .

به هیچ ملتی قصد اهانت نداریم ؛ ولی ایران اسلامی عزیز تر از آن است  که بیگانگان از هر نوع ملیتی به  برخی  از رفتارهای ناساز و نابخردانه و تمامیت خواه و تکبرآمیز و خود خواهی  گروهی  از خواص  بخند ند  و این خنده آنها قطعا تنها به یک تعداد کم نیست  و این کار خوبی نمیتواند باشد و لذا نه تنها مناظرات در این روزها اثر بخش نیست که باعهث خنده دیگران میشود . بازیگران عرصه سیاست ما بیایند حرفه ای گری سیاسی را از حرفه ای ها بیاموزند و از این بیشتر وقت و انرژی  مجریان را نگیرند  .